آنچه باید از دارکوب ها بدانید!

گرد آورنده: مهسا هاشمی

عکس از: محمدعلی ابراهیمی

در حدود ۱۸۰ گونه از دارکوب ها در جهان وجود دارد. دارکوب ها پرندگانی هستند درخت زی با منقاری قوی و نوک تیز که از آن برای سوراخ کردن پوست درختان وجستجوی حشرات استفاده میکنند. دارکوب ها از سوراخی که در تنه ی درختان ایجاد میکنند، در مواقع لازم به عنوان انبار غذا نیز استفاده مینمایند که بزرگترین سوراخی که تا کنون کشف شده مربوط به دارکوبی بوده که در آن ۵۰۰۰۰ بذر یافت شده است. زبان دارکوب ها بسیار دراز است و بسته به گونه دارکوب تا حدود 10 سانتی متر  نیز میرسد. زبان برخی گونه های دارکوب تا دو سوم بدنشان نیز میرسد! در انتهای زبان دارکوب گیرنده های حسی بسیار قوی وجود دارد که سبب میشود دارکوب کوجکترین حرکات حشرات و کرم های درختان را به وسیله ی زبان خود احساس کند. این زبان به قدری بلند است که تنها با پیچیدن به دور مغز و حفره‌ی چشمی این پرنده در سرش جا می شود و با مهار کردن ضربه‌ها، از وارد شدن آسیب‌های جدی به مغز جلوگیری می‌کند. دارکوب می‌تواند تا ۱۵-۱۶ بار در ثانیه با منقارش به درختان ضربه بزند. این ضربات به قدری سریع هستند که سبب ایجاد نیروی عظیمی می‌شود که ۲۵۰ برابر نیرویی است که فضانوردان به هنگام برخاستن سفینه‌های فضایی تجربه می‌کنند؛ معادل 1000g (‍۱۰۰۰ برابر شتاب جاذبه). دارکوب با داشتن یک بافت غضروفی در اطراف سرش مانع از هم پاشیدن مغز در اثر این ضربات می‌شود. پاهای دارکوب ها مناسب سبک زندگی آن ها و بالا رفتن از تنه ی درختان است. به این صورت که دو انگشت آن ها در جلو و دو انگشت در عقب قرار دارد و به راحت میتواند از درخت بالا رود. دم آنها محکم است و هنگام بالا رفتن از درخت از آن به عنوان تکیه گاه استفاده میکنند. معمولا تنها دیده میشوند هرچند که در برخی مواقع سال برخی از گونه تشکیل دسته های کوچک میدهند. ،پروازی پرتوان و موجی شکل دارند. شکل ظاهری نروماده باهم تفاوت دارد. کوچکترین دارکوب های دنیا اندازه ای حتی تا 8 سانتی متر دارند و بزرگترین آن ها با نام Imperial woodpeckerشصت سانتی متر طول دارد !

در ایران دارکوب های زیر را میتوان مشاهده کرد:

دارکوب کوچک_ دارکوب سرسرخ_ دارکوب بلوچی _دارکوب بال سفید _دارکوب خالداربزرگ _دارکوب سیاه _دارکوب سبزشکم پولکی(دارکوب سبزراه راه) _دارکوب قهوه ای(دارکوب راه راه) _دارکوب سوری(دارکوب باغی)_ دارکوب سبز

زیست گاه طبیعی:

اکثر گونه های دارکوب ساکن مناطق جنگلی و پر درخت هستند و بسیاری از آنان در مناطق شهری و میان درختان نیز دیده میشوند. اگرچه تا اندازه ای عجیب است ولی چندگونه ازدارکوب ها در زمین هایی مانند بیابان و در دامنه کوه که در آن هیچ درختی وجود ندارد زندگی میکنند.که اینگونه دارکوب ها هنوز هم به روشی مشابه رفتار کرده ودر سوراخ سنگ ها و گیاهانی مانند کاکتوس لانه می کنند. پراکنش دارکوب ها، تمامی مناطق جهان به استثنای ماداگاسکار، قطب ها و قاره ی استرالیا را شامل میشود.

سرعت نوک زدن:

یک دارکوب معمولی میتواند تا۲۰ بار در هرثانیه نوک بزند. دلیل اینکه دارکوب میتواند به این اندازه نوک بزند و سر خود را بدون سردرد گرفتن به سرعت به جلو و عقب ببرد وجود کیسه های هوا در اطراف مغز دارکوب و وجود  استخوان لامی است که همانندبالشتکی ازآن مخافظت میکند. این ساختار منحصر به فرد جمجمه و منقار پرنده ضربه به مغز را کاهش میدهد. دارکوب ها میتوانند با بسامد ۲۵ هرتز و با سرعت ۷ متر بر ثانیه به درختان ضربه بزنند،که معادل برخورد سر انسان با دیوار با سرعت ۲۵ کیلومتر در ساعت است.آنها میتوانند ۸ تا ۱۲ هزار سوراخ در طول روز ایجاد کنند. بدن دارکوب ها ۹۹.۷ درصد انرژی ناشی از ضربه هارا به عنوان انرژی کرنشی(ارتجاعی) ذخیره میکنند.۳ درصد از این نیرو وارد سر میشود.

تغذیه:

غذای عمده دارکوب ها را حشرات و نرم تنان تشکیل میدهد ولی از انواع میوه ها و دانه ها نیز تغذیه مینمایند.  نکته ی جالب توجه این است که افراد علاقه مند میتوانند با قرار دادن جایگاه های تغذیه پرندگان در حیاط خانه یا باغ شخصی، دارکوب ها را به محل زندگی خود جذب کنند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *