در این بخش مطالب و مقالات مرتبط با پرندگان، پرنده نگری و حفاظت پرندگان که توسط اعضا و همراهان آوای بوم نگاشته شده است منتشر میگردد.

جستجو و یافتن پرندگان و حیوانات شبگرد یا شب فعال (قسمت اول)

یادداشت مترجم: برای علاقمندان به حیات وحش مشاهده آن­ها بسیار لذت بخش است. برخی حیوانات به خصوص در مناطق کویری شب فعال هستند بنابراین یافتن آن­ها در تاریکی شب بسیار هیجان انگیز خواهد بود اما چشمان ما بدون استفاده از نور در شب قادر به دیدن نیست بنابراین برای جستجوی حیات وحش ناگزیر به استفاده از چراغ قوه و نورافکن ها هستیم. با توجه به حساسیت خاص بینایی حیوانات به خصوص حیوانات شبگرد استفاده از نور تا چه حد در بینایی آن­ها اختلال ایجاد می­کند؟ احتمالا همه ما شاهد میخکوب شدن یک حیوان در برابر نور چراغ خودروها در جاده ها بوده ایم که متاسفانه گاهی منجر به تصادف جاده ای حیوانات و… می­شود. از این رو پیشنهاد می­دهند که هنگام مواجهه با حیوانات در حین رانندگی از تاباندن نور خیره کننده خودداری و با چراغ­های چشمک زن حیوان را متوجه عبور خودرو کنید یا در هنگام پرنده­ نگری و عکاسی نور تابیده شده در درختان و بوته ها برای یافتن حیوانات حتما متوجه جابه جایی دیگر موجودات شده اید همچنین مردمک­های بسته شده یک جغد زیر نور فلاش را دیده اید. قطعا این نوع نور بر روی بینایی حیات وحش تاثیر گذاشته گاهی منجر به کوری موقت یا حتی داِئم آن­ها خواهد شد. بنابراین باید به طور کامل از جستجوی شبانه، پرنده نگری و عکاسی در شب خودداری کنیم؟ قطعا خیر. پژوهشگران برای مطالعه در شب با توجه به ویژگی چشم حیات وحش از نور قرمز بهره می برند. متنی که در ادامه می­خوانید بخشی از تجربیات ریچار جکسون عکاس حیات وحش است که به عنوان علاقه اصلی به عکاسی از پستانداران و پرندگان شبگرد می­پردازد. متن اول مربوط به پایش حیوانات است که هنگام پرنده نگری و عکاسی مورد استفاده قرار می­گیرد و بخش دوم به طور اختصاصی به عکاسی پرداخته، هرچند شاید استفاده از تمامی امکانات عکاس در این مقاله برای ما مقدور نباشد اما توجه به زاویه نورپردازی و توضیحات ارائه شده بسیار مفید و با هر امکاناتی قابل استفاده هستند.

 

یاسمن یوسفی تودشکییاسمین یوسفی تودشکی

کارشناس محیط زیست – عکاس حیات وحش

منبع: www.owlphotographer.com

 

 

جستجو و یافتن حیوانات شبگرد

جستجو در شب خیلی متفاوت از جستجو در طول روز است. در شب برای یافتن حیوانات به حس شنوایی و بینایی همراه با نور مصنوعی متکی هستیم. حیوانات شبگرد نسبت به ما بسیار حساس ­تر هستند و قبل از دیده شدن از حضور ما آگاه می­شوند. من غالبا از طریق صدا یا سروصدایی که هنگام حرکت ایجاد می­کنند حیوان را پیدا کرده سپس از طریق درخشش چشم­هایش آن را می یابم.

روش­های جلب و جذب حیوانات در شب

تعدادی از حیوانات با پخش صدا یا صدای سایر گونه­ ها جلب می­شوند. صداهای ضبط شده اغلب توسط عکاسان برای بررسی جغدها استفاده می­شود و من در مکان­های جدید برای جستجوی جغدها از این روش استفاده می­کنم. پخش صدا اگر عاقلانه مورد استفاده قرار نگیرد برای حیوانات می­تواند استرس ­زا باشد استفاده عمومی از آن را توصیه نمی­کنم. در طول فصل تولید مثل از پخش صدا نزدیک آشیانه ها باید خودداری شود. جغدها به شدت قلمرو طلب هستند اشتراک محل زندگی آن­ها برای عکاسان دیگر در شبکه های اجتماعی مطمئنا برای آن­ها آزار دهنده خواهد بود.

همچنین بخوانید: کدهای اخلاقی و باید ها و نباید های پرنده نگری!

بینایی در حیوانات و پرندگان

بینایی احساس پیچیده ­ای شامل ارسال سیگنال­ هایی از چشم است که توسط مغز تفسیر می­شوند. شبکیه در پشت چشم شامل دو نوع از سلول­های گیرنده نور به نام­های مخروطی و استوانه ­ای است. سلول­های مخروطی فقط در محیط ­های پر نور و استوانه ای در محیط­های کم نور کار می­کنند. چشم حیوانات روزگرد و همینطور انسان­ها داری سلول­های مخروطی غالب هستند که درک عالی از رنگ با حدت بینایی بالا در نور روز را امکان­پذیر می­کنند. اغلب حیوانات شبگرد چشم­هایی با سلول­های مخروطی نسبتا کم و تعداد بیشتری سلول استوانه ای دارند که در نور کم دید عالی اما در طول روز دید نسبتا ضعیفی دارند.

چندین نوع مخروط وجود دارد که حساسیت هرکدام نسبت به طول موج­ها متفاوت است. مغز، رنگ را می­بیند و نه چشم­ها و این کار را با ترکیب سیگنال­های هر مخروط ، کاری مشابه با مخلوط کردن رنگ­های اصلی برای رسیدن به تمام رنگ­های رنگین کمان انجام می­دهد. پستانداران دارای 2-3 نوع مخروط هستند درحالیکه پرندگان، خزندگان و ماهی­ها دارای 4 عدد هستند که ادراک رنگ بهتر و امکان دید ماورا بنفش را برای آن­ها فراهم می­کند.

دیاگرام زیر حساسیت به رنگ سه نوع سلول مخروطی را در چشم انسان نشان می­دهد:

بیشتر حیوانات از جمله انسان­ها فقط یک نوع گیرنده استوانه ای دارند که دارای حساسیت نزدیک به 505 نانومتر(Cyan Color)هستند و عملا هیچگونه حساسیتی به طول موج­های بیشتر از 650 نانومتر(قرمز) ندارند مهمترین پیامد این امر برای مشاهده حیوانات شبگرد این است که چراغ قرمز به دید آن­ها در شب صدمه ­ای نمی­زند و هنگام روشنایی با چراغ قرمز فعالیت طبیعی خود را ادامه می­دهند.

چشم انسان سه نوع مخروط دارد: Blue S-cones/Green M-cones/Red L-cones. حیوانات شبگرد Red L- cones را ندارند و به همین دلیل به نور قرمز بی تفاوتند.

در نور خیلی کم سلول­های مخروطی کارآیی ندارند و مغز فقط سیگنال سلول­های استوانه ای را دریافت می­کند که دید عالی در نور کم را برای حیوانات ممکن می­سازد. با این وجود تنها یک نوع گیرنده استوانه ای در چشم­های ما وجود دارد با این معنی که هیچ درک درستی از رنگ در نور کم برای ما وجود ندارد به همین دلیل نمی­توانیم رنگ را در طول شب حتی با وجود ماه کامل مشاهده کنیم.

نمودار زیر حساسیت طیفی استوانه ها در چشم انسان (400-600nm)را نشان می­دهد و نشان می­دهدکه چرا گیرنده­ های استوانه­ ای نسبت به نور قرمز (620-680mm) حساسیتی ندارند. اهمیت این امر در این است که می­توانید بدون ایجاد اختلال در بینایی و یا مزاحمت از نور قرمز برای تماشای بیشتر حیوانات استفاده کنید. با این حال اگر نور به سمتشان هدایت شود اکثر آن­ها می­توانند رنگ قرمز را ببینند زیرا چشم­های آن­ها دارای مخروط­ های حساس به رنگ قرمز است.

 

نور سفید

نور سفید برای پیدا کردن حیوانات بسیار عالی است اما برای مطالعه رفتار موجودات شب فعال یا مشاهده آشیانه جغدها مناسب نیست. نور سفید این مزیت را دارد که می­توانیم رنگ واقعی درخشش چشم حیوان را ببینیم که می­تواند از راه دور برای شناسایی مفید باشد. در طول تعطیلات در بورنئو متوجه حضور موجودی در کف جنگل جایی که هتل محل اقامتم قرار داشت شدم و با کمک چراغ قوه LED چشم­ های آبی زیبایش را پیدا کردم یک Mouse Deer بود نه خیلی بزرگتر از یک خرگوش. نور سفید می­تواند باعث کوری موقت حداقل حدود 10 دقیقه در شب شود. در این مدت حیوان ممکن است شکار شده یا از غذا خوردن باز بماند.

نور قرمز

 

سلول­های استوانه ­ای حساس به قرمز نیستند بنابراین برای جستجوی شبانه هدلایت­ ها با نور قرمز ایده آل هستند. چراغ­های قرمز بینایی حیوانات و شما را در شب مختل نمی کنند LED مورد علاقه من در زیر شامل: یک عدسی، لامپ 3 وات LED و محدود کننده جریان، کلید و باتری قابل شارژ 7/3 ولت است. می­توان آن را به سه پایه وصل کرد پرتو آن نیز می­تواند متمرکز یا پخش شود تا بتوان پهنا و میزان روشنایی را کنترل کرد. عیب اصلی چراغ قرمز این است که همه چیز به رنگ قرمز دیده می­شود.

با نور قرمز شما قادر به تماشا و عکاسی از حیوانات شبگرد هستید که به طور طبیعی رفتار می­کنند. عکس زیر از آشیانه جغد Powerful owl با تنظیمات 1/3sنوردهی، f6.3 و ISO 6400 و نورپردازی با هدلامپ گرفته شده است. من سال­ها این آشیانه را با چراغ قرمز مشاهده می­کردم و جغد ها همیشه بدون نگرانی از حضور من آگاه بودند. پرنده بالغ از حفره لانه در تاریکی خارج شد و مدت کوتاهی بعد با یک Ringtail possum برگشت تا جوجه­ های خود را تغذیه کند اگر از نور سفید استفاده می­شد در مدتی که من آن­ها را تماشا می­کردم به لانه بر نمی­گشت یا به ­طور کلی لانه را ترک می­کرد.

پیاده ­روی در شب برای یافتن پرندگان و حیوانات

لباس آستین بلند، شلوار بلند، کفش ساقه ­دار از شما در برابر خراشیدگی، بریدگی و نیش حشرات در هنگام پیاده ­روی بین بوته ­ها محافظت می­کند. من ترجیح می­دهم در امتداد مسیر بوته­ ها حرکت کنم به این دلیل که می توان به سرعت حرکت کنید و احتمالا حیوانات بیشتری را خواهید دید. بسته به آب ­و ­هوا و مکانی که در آن قدم می­زنم ممکن است لوازم اضافی، غذا، کمک­های اولیه­، دفع کننده حشرات و چیزی برای نشستن را همراه ببرم. حمل لوازم غیرضروری راه رفتن را مشکل می­کند بنابراین فقط لوازم ضروری را حمل می­کنم. حرکت در امتداد بوته ­ها بسیار مفید است و معمولا حیوانات بیشتری را پیدا می­کنید وقتی تنها هستید حواستان بیشتر جمع است با اینحال همیشه باید آماده باشید. در تاریکی بینایی و حس موقعیت­یابی ضعیف عمل می­کند، به آسانی از مسیر منحرف شده و امکان سقوط کردن وجود دارد.

وقتی در شب تنها بیرون میروم:

  • به کسی میگویم کجا میروم و چه زمانی برمیگردم.
  • موقعیت دقیق من را همیشه بدانید و اگر مطمئن نیستید منتظر بمانید تا کارم آنجا تمام شود.
  • در مسیر بمانید مگر با منطقه آشنایی داشته یا دستگاه موقعیت یاب همراه داشته باشید.
  • وقتی خارج از مسیر هستم همیشه نگاه میکنم که قدم هایم را کجا میگذارم تا از افتادن جلوگیری کنم.

مطلبی که خواندید، در ارتباط با نحوه ی یافتن حیوانات شبگرد و پرندگان شب فعال بود. اما این فقط بخش اول این مقاله بود! در بخش دوم، به این میپردازیم که چگونه از حیوانات و پرندگان در شب عکاسی کنیم. بخش دوم مطلب: عکاسی از حیوانات و پرندگان شبگرد

عکاسی از حیوانات و پرندگان شبگرد یا شب فعال (قسمت دوم)

بیش از 30 سال است که از عکاسی از حیوانات در شب لذت می‌برم و ایده‌ها و تجهیزاتم را به‌صورت مداوم به‌روز کرده‌ام. با پیشرفت سریع فناوری دوربین‌ها و همچنین ظهور چراغ­های LED، می‌توانیم از پرندگانی که در شب پرواز می‌کنند عکاسی کنیم. این روند ادامه پیدا خواهد کرد و تکنیک‌ها و تجهیزاتی که امروز از آنها استفاده می‌کنیم، در آینده منسوخ خواهند شد. برای علاقمندان عکاسی از پرندگان در شب تجهیزات مورد نیاز می‌تواند شامل یک نورافکن مناسب ساده، یک دستیار و یا به اندازه دلخواهتان پیچیده باشد. آنچه در ادامه می‌خوانید افکار و تکنیک‌هایی است که از آگوست 2018 برای عکاسی در شب، به کار برده‌ام. امیدوارم به اشتراک گذاشتن آنها با شما، بینش و وسوسه‌ای در شما ایجاد کند که به خاطر آن شب‌ها بیرون بروید و از عکاسی در نوری متفاوت لذت ببرید.

مطلبی که در حال مطالعه ی آن هستید، بخش دوم و نهایی ترجمه یک مقاله در ارتباط با جستجو، یافتن و عکاسی از پرندگان و حیوانات شب فعال است. در بخش اول در ارتباط با یافت حیوانات در شب و در بخش دوم در ارتباط با عکاسی از حیوانات شب فعال صحبت شده است. با کلیک بر روی دکمه ی زیر، بخش اول این مطلب را بخوانید.

 

نورپردازی برای عکاسی از حیوانات در شب

عکاسی در تاریکی نیازمند استفاده از نور مصنوعی به صورت منبع نور داِئم یا فلاش الکتریکی است. تفاوت­های مهمی میان نور روز و منبع نور مصنوعی وجود دارد که عکاسان شب حرفه‌ای آن را درک کرده و با آن آشنایی دارند.

ویژگی اصلی نور این است که شدت نوری که به یک جسم می‌رسد، به نسبت معکوس مجذور فاصله از منبع کاهش می‌یابد [1]. نمودار زیر نشان می‌دهد که اگر یک جسم در فاصله‌ی d از منبع نوری قرار گرفته‌باشد، 4 برابر روشن‌تر از زمانی به نظر می‌رسد که در فاصله‌ی 2d از منبع نوری باشد. زمانی که فاصله‌ی جسم از منبع نور دو برابر می‌شود؛ عکاس نیاز دارد میزان نوردهی را معادل f 1 استاپ افزایش دهد. همچنین اگر فاصله نصف شود؛ نوردهی باید به اندازه‌ی  f2استاپ کاهش یابد.

برای عکاسی در فضای باز و در نور روز، خورشید به قدری از زمین فاصله دارد که میزان روشنایی یک شئی به طور چشمگیری  با تغییر فاصله تغییر نمی­کند و می­توان این ویژگی نور را به راحتی نادیده گرفت. با این حال یک عکاس در مریخ که 5/1 برابر دورتر از خورشید قرار دارد؛ باید میزان نوردهی را به اندازه‌ی 1f استاپ افزایش دهد.

 

نور پیوسته

نور پیوسته یا ثابت برای عکاسی از حیوانات در حالت ساکن مناسب است. لامپ‌های فیلامنتی و زنون، نوری با کیفیت رنگی خوب تولید می‌کنند؛ اما پرمصرف هستند و چندان قابل حمل نیستند. چراغ­های LED قابل حمل، دارای روشنایی و بازدهی انرژی بالایی هستند. اما بیشتر مدل‌های آن کیفیت رنگ خوبی ندارند. LEDهای دارای شاخص نمود رنگ [2] بالا، کیفیت رنگ بالایی نیز دارند و به نظر می‌رسد علی‌رغم گران‌بودن، بسیار باکیفیت باشند. با منبع نور داِئم، میزان نوردهی  مشخص شده به وسیله‌ی سیستم نورسنجی دوربین [3] را می­توانید با تنظیم سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو تعیین کنید. دهان‌قورباغه‌ای [4] که در عکس زیر می‌بینید؛ روی یک حصار نشسته بود و من از چراغ‌های جلوی ماشین برای روشنایی استفاده کردم و با میزان نوردهی 1.15s ، f5.3 و ایزوی 9000 این عکس را گرفتم.

فلاش الکترونیکی

فلاش الکترونیک یک منبع نوری ایده‌آل است. فلاش‌ها، سیستم الکترونیکی پیچیده‌ای دارند و سبب ایجاد یک تخلیه‌ی الکتریکی درون یک لوله‌ی شفاف می‌شوند. زمانی‌که نور کافی برای تولید نوردهی صحیح، به این لوله تابیده‌شود؛ تخلیه‌ی الکتریکی پایان می‌یابد. لوله‌ی فلاش با گاز زنون پر شده‌ که نور شدیدی ایجاد می‌کند و رنگ آن تقریبا شبیه به نور روز است. بیشتر مدل‌های فلاش حالت اتوماتیک دارند. اما من ترجیح می‌دهم که از تنظیمات دستی استفاده کنم تا بتوانم خروجی نور را با افزایش دیافراگم کنترل کنم.

عکس ترکیبی، زیر مجموعه‌ای از عکس‌های یک پنکه‌ی سقفی در حال کار کردن را نشان می‌دهد. لبه‌ی یک تیغه با رنگ سفید و خطوط سیاه نشانه‌گذاری شده‌است. عکس‌های ردیف بالا با استفاده از منبع نور مداوم( پیوسته) گرفته‌شده و تاثیر سرعت شاتر دوربین را در توقف حرکت نشان می­دهد. ردیف پایین به وسیله‌ی یک فلاش الکترونیک با تنظیمات قدرت متفاوت و سرعت شاتر s200/1 گرفته شده‌است و نشان‌دهنده‌ی قدرت بیشتر فلاش الکترونیک، در گرفتن عکس‌های بدون حرکت است. مقایسه تصویرهمچنین نشان می­دهد که بیشترین میزان سرعت شاتر دوربین من،s4000/1معادل، تنظیمات قدرت 4/1توانایی توقف حرکت وهمچنین قدرت 32/1 تنظیمات معادل، سرعت شاتر شگفت‌آوری حدودs20000/1 می‌باشد.

گسترش‌دهنده‌ی فلاش [5]

یک لنز فرنل [6] که جلوی فلاش قرار داده شده؛ کمک مفیدی برای لنز تله در شب است. این لنز نور را به صورت پرتو باریکی متمرکز میکند و 2 تا 3 استاپ شدت نور را افزایش‌می‌دهد. برای نشان دادن مزایای این روش، عکس زیر با لنز 50 میلی‌متری و تنظیمات دوربین و فلاش و پردازش تصویر یکسان گرفته شده‌است.

 

فوکوس در شب برای عکاسی از حیوانات و پرندگان شب فعال

انواع حسگرهای فوکوس که در دوربین‌های DSLR استفاده می‌شوند؛ اساسا میزان کنتراست سوژه‌(تضاد موضوعی) را اندازه می‌گیرند. دوربین به‌صورت پیوسته فوکوس لنز را تنظیم می‌کند تا بیشترین کنتراست در نقطه‌ی فوکوس نشان‌داده‌شده، در منظره‌یاب [7] به‌دست آید. روشنایی، کنتراست سوژه و حرکت آن، مستقلا بر توانایی دوربین در فوکوس دقیق و سریع تاثیر می­گذارند. عکاسی در شب، نیازمند نورپردازی(روشنایی) بیشتری است تا سیستم فوکوس دوربین به صورت موثری کار کند.

چراغ قوه‌ها و نورافکن‌های LED نور کافی را جهت فوکوس روی سوژه‌های ساکن فراهم می­آورد اما پرندگان در حال پرواز، به روشنایی بسیار قوی‌تری نیاز دارند تا دوربین بتواند به سرعت روی آنها فوکوس کند. به‌همین ترتیب یک لنز تله سریع، کار دوربین را آسان‌تر می‌کند؛ چون میزان نور رسیده به حسگرهای فوکوس خودکار افزایش می‌یابد. من معتقدم که نور قرمز برای تماشا و فوکوس روی حیوانات در حالت ثابت ایده‌آل‌تر است. زیرا چشم حیوانات شبگرد، حساسیت بسیار کمی نسبت به نور قرمز دارد؛ به همین دلیل در روند عکاسی از این حیوانات، کمترین اختلال را ایجاد می‌کند.

تعیین نوردهی برای عکاسی از حیوانات در شب

میزان نوردهی صحیح به‌کمک یک منبع نوری پیوسته و سیستم نورسنجی دوربین به‌دست می‌آید. فلاش خودکار (TTL) به دوربین متکی است. تا مشخص شود چه موقع نور خروجی خاتمه یابد. فلاش خودکار، مانند دوربینی در حالت تمام اتوماتیک است که تغییرات کنتراست سوژه یا روشنایی پس‌زمینه را جبران نمی‌کند. تنظیمات خودکار دوربین در شب، اغلب  نتایج ناامید کننده‌ای را ایجاد می­کند. به همین دلیل ترجیح می‌دهم که قدرت فلاش را به صورت دستی تنظیم کنم.

پیش از بیرون رفتن در شب، با گرفتن عکس‌های آزمایشی از یک شئی، مانند تنه‌ی درخت در فاصله‌ای مشخص دوربین یا فلاشم را کالیبره می‌کنم. با تنظیم فلاش مورد علاقه­ام را روی قدرت 4/1 دوربین را روی ایزوی 800 تنظیم می‌کنم تا بتوانم به محدوده خوب برای توقف حرکت دست پیدا کنم. پس از آن یک عدد راهنما [8] را محاسبه کرده و به عنوان راهنمای دم دستی روی یک تکه‌ نوار سفید می‌نویسم و آن را روی بدنه فلاشم می‌چسبانم. به عنوان مثال، اگر بهترین عکس آزمایشی را از تنه‌ی درختی با فاصله‌ی 5 متر در f16 گرفته باشیم؛ آنگاه عدد راهنمای ما 80=16×5 متر خواهد بود. این عدد راهنما تنها برای حالت‌هایی که از ابتدا تنظیم کرده‌ایم مناسب است.

برای عکاسی از سوژه‌ای در فاصله 10 متری قرار  دارد؛ می‌توانم عدد راهنما (80) را تقسیم بر فاصله، یعنی 10 کنم که در نهایت 8f می­شود. اگر ترجیح دهم که از f5.6 به‌جای f8 استفاده کنم؛ باید نور خروجی از فلاش را به اندازه‌ی یک استاپf کاهش داده یا تنظیمات قدرت فلاش و یا  ایزوی دوربین را کم کنم. با توجه به این که تخمین من از فاصله‌ی سوژه  درست بود؛ اولین نوردهی تقریبا نزدیک به چیزی خواهد بود که نیاز دارم.

تجهیزات و نگهداری آنها

هنگام کار با یک ماشین یا همراه با یک دستیار عکس گرفتن از حیوانات در تاریکی بسیار ساده است. هنگامی که در تاریکی تنها باشید؛ کارهای ساده‌ای همچون تغییر تنظیم تجهیزات، تلاش برای مدیریت نور تابانده ‌شده در محیط و سایر ادوات سخت خواهد شد و احتمال بروز خطا نیز وجود خواهد داشت. اگر مثل من به تنهایی کار می­کنید؛ از پیش تنظیم کردن تجهیزات برای به حداقل رساندن فرصت­های از دست رفته کمک بزرگی است. برخی از تجهیزات نصب ‌شده روی دوربینم را در تصویر زیر سمت چپ می‌بینید. شامل یک لنز 400-80، براکت دوربین [9]، فلاش و اکستندرفلاش و چراغ­های فوکوس. آن­ها ساده و قوی هستند و کار در تاریکی را آسان می­کنند. برای عکاسی از پرندگان در حال پرواز از مجموعه سمت راست استفاده می­کنم که در واقع شامل براکت دوربین، چراغ­های فوکوس بسیار قوی و یک لنز 180 میلی‌متری  سریع با f2.8 می‌باشد.

 سه‌پایه

سه‌پایه برای عکاسی از موضوعات در مکان­های ثابت و آشیانه ­ها مفید است. من از یک سه‌پایه‌ی فیبر کربن سبک و کوچک برای نگهداری دوربین و یا به‌عنوان پایه‌ای برای فلاش خارج دوربین[10]، استفاده می‌کنم.

تریگر و اسلیو [11]

گهگاه از فلاش پرتابل دوربین که توسط همگام سازی فعال می­شوند استفاده می‌کنم کابل‌ها یا تریگرهای رادیویی[12] Pocket Wizzard Plus-X برای این کار همیشه قابل اعتماد هستند. من همیشه از سیستم CLS[13]ساخته هوشمند دوربین نیکون استفاده می‌کردم که سیگنا‌ل‌های فروسرخ را بین دوربین و فلاش اعمال می‌کرد. اما نصب این فلاش در میان بوته‌ها، به دلیل موانعی که برگ‌ها، شاخه ها و اجسام نادیدنی در مسیر باریکه‌ی نور ایجاد می‌کنند؛ بسیار نامناسب و زمان‌بر است.

تنظیمات دوربین برای عکاسی از پرندگان در شب و حیوانات شب فعال

ذخیره‌ی تنظیمات [14]، بسیاری از دوربین‌ها به شما این امکان را می­دهند که تنظیمات مورد علاقه خود را برای یادآوری سریع ذخیره کنید. من در دوربینم دو تنظیم ذخیره  شده برای عکاسی در شب دارم که یکی برای پرندگان درحال پرواز و دیگری برای سوژه‌های ثابت تنظیم شده‌است. ذخیره‌ی تنظیمات دلخواه باعث صرفه‌جویی در وقت وجلوگیری از خستگی هنگام کار در تاریکی می­شود تا بتوانید تنظیمات خود را به سادگی با چرخاندن یک گردانه انتخاب کنید

فرمت تصویر

فرمت RAW قابلیت بیشتری نسبت به فرمت JPG برای تصحیح تراز سفیدی [15] و یا ترمیم عکس‌هایی دارد که به خاطر نوردهی زیاد یا کم، خراب شده‌اند.

مانیتور LCD

صفحه‌ی مانیتور دوربین در شب، بسیار روشن‌تر از روز دیده می‌شود و گاهی عکس‌هایی که فکر می‌کنیم نوردهی مناسب داشته‌اند؛ در واقع نور کافی را دریافت نکرده‌اند و طور قابل توجهی آندراکسپوز هستند. من هنگام عکاسی در شب، روشنایی مانیتور را کم می‌کنم و برای عکس‌های مهم، هیستوگرام عکس را هم بررسی می­کنم تا مطمئن شوم که نوردهی خوب است.

حالت عکس‌برداری

دوربین من همیشه روی تنظیمات دستی قرار دارد چون همیشه از فلاش در شب استفاده می­کنم.

فوکوس

برای عکاسی از پرندگان در حالت ثابت، فوکوس مرکزی تک نقطه [16] با فوکوس خودکار پیوسته استفاده می‌کنم. دوربین را به نحوی تنظیم کردم که به کمک فوکوس با دکمه پشتی [17]، فوکوس را انجام دهد. که با جابه جایی کادر نیاز به فوکوس مجدد نباشد. برای پرندگان در حال پرواز از فوکوس خودکار پیوسته با چندین نقطه‌ی فوکوس [18] انتخاب شده و از دکمه‌ی شاتر برای فوکوس در عکاسی استفاده می‌کنم. برندها و مدل‌های مختلف دوربین، حالت‌های فوکوس بسیار متنوعی دارند و متاسفانه به‌اندازه‌ی کافی در این‌باره اطلاعات ندارم؛ نمی‌توانم درمورد اینکه کدامیک بهتر است توضیح بدهم.

 

ایزو

تولید نور کافی برای نوردهی کامل و به‌دست آوردن یک تصویر بی‌حرکت در شب، می‌تواند بسیار مشکل باشد. استفاده از ایزوی بالا ، معادل استفاده از فلاش قوی­تر است؛ اما نکته‌ی منفی که وجود دارد این است که باعث افزایش نویز تصویر می‌شود. ایزو 800 سطح قابل قبولی از نویز را برای دوربین من (نیکون D750) فراهم می‌کند که از آن برای تنظیمات عکاسی در شب استفاده می‌کنم.

دیافراگم

استفاده از یک دیافراگم باز، برای جداکردن سوژه از پس‌زمینه و افزایش حداکثر دامنه‌ی کار فلاش، مفید است. اما نکته‌ای که وجود دارد این است که در عکاسی شبانه، فوکوس دقیق برای ما بسیار مهم‌تر است؛ زیرا برخی از لنزها وقتی دیافراگم خیلی باز باشد، فوکوس دقیقی ارائه نمی‌دهند.

شاتر

زمانی که از یک فلاش و DSLR با شاتر صفحه‌کانونی[19] استفاده می‌کنید؛ حداکثر سرعت شاتر، نباید از سرعت همگام­‌سازی فلاش[20] بیشتر باشد. که در بسیاری از مدل‌ها حدود 1/200s است. در شب محیط اطراف معمولا تاریک است و مدت زمان کوتاه پالس نور فلاش است که حرکت را متوقف می­کند و نه سرعت شاتر.

سرعت پایین شاتر برای سوژه­های ثابت می­تواند مفید باشد تا جزئیات نور محیط ثبت شود، مانند جغد[21] در عکس زیر. این عکس با سرعت شاتر 1/15s گرفته‌شده‌است. جغد به‌دلیل نوردهی با فلاش، بسیار واضح به‌نظر می‌رسد؛ در حا‌لی‌که می‌توانید بعضی از اثرات حرکت دوربین را در پس‌زمینه مشاهده کنید.

همچنین به صورت عمدی با ترکیب فلاش و سرعت پایین شاتر، می­توانید برای نشان‌دادن حرکت سوژه استفاده کنید. در عکس زیر که از یک شبگرد[22] گرفته‌ام؛ از این تکنیک استفاده کرده‌ام. عکس واضح این پرنده با فلاش کوتاه‌مدت و نوردهی 1/30s به‌دست آمده که به‌وسیله‌ی نور پیوسته یک نورافکن ایجاد شده‌است. با تنظیم حالت فلاش دوربین روی همزمان‌سازی پشت پرده[23] قسمت تار از تصویر می تواند دنباله­ای از پرنده و تصوری از سرعت ایجاد کند.

گاهی‌اوقات هم عکس خوبی که از یک سوژه‌ی عکاسی سخت می‌گیرید؛ خراب می‌شود. مانند جغدی که همراه طعمه‌اش در تصویر زیر می‌بینید.

چشم حیوانات در شب

مردمک چشم حیوانات در شب

متاسفانه زمانی‌که پرنده به سمت یک منبع نور پیوسته نگاه می‌کند؛ مردمک چشمش منقبض می‌شود. این مورد برای پرندگانی که رنگ عنبیه‌ی روشنی دارند؛ بیشتر مشهود است. مانند این جغد[24] جوان که در تصویر زیر در سمت چپ می‌بینید. چشمان بزرگ از ویژگی‌های برجسته‌ی پرندگان شبگرد است و اگر ما هم می‌توانستیم در شب بینیم؛ مشاهده می‌کردیم که مردمک چشم آنها همیشه بزرگ است. می‌توانید این مسئله را در عکس سمت راست مشاهده کنید که مربوط به یک جغد بالغ است. به نظر من مردمک‌های باز شده طبیعی‌تر به‌نظر می‌رسند. برای طبیعی شدن مردمک پرندگان در عکس، می‌توانید با استفاده از فلاش‌های الکترونیک، پیش فوکوس [25] دوربین و خاموش‌کردن لامپ فوکوس چند ثانیه قبل از عکس‌برداری از آنها چنین عکسی بگیرید.

قرمز شدن چشم

قرمز شدن چشم در عکس‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که منبع نور، نزدیک به دوربین قرار گرفته و نور از شبکیه به لنز بازتاب می­شود. برایجلوگیری از این اتفاق، می­توانید منبع نور را از دوربین دور یا به سوژه نزدیک کنید تا زاویه‌ی فلاش-چشم-لنز را افزایش دهید. در شکل زیر، تصویر یک جغد تاسمانی [26] را می‌بینید که از آن در فواصل و زاویه‌های سر مختلف عکاسی شده‌است. زاویه را می‌توان به‌کمک براکت دوربین یا یک فلاش خارج دوربین افزایش داد. زمانی که نمی‌توانید در فرآیند عکاسی قرمزی چشم را از بین ببرید؛ می‌توانید به کمک ابزارهای قوی ویرایش عکس، آن‌ها را حذف کنید. هرچند در عکس‌هایی که چشم‌ها در آنها قرمز دیده می‌شود به دلیل روشنایی بدون سایه‌ی مسطح و با زاویه‌ی فلاش کم، گاهی بافت پر به‌درستی نشان داده نمی‌شود.

گاهی‌اوقات هم نمی‌توانید تحت هیچ شرایطی از قرمز شدن چشم در عکس اجتناب کنید. زمانی‌که این اتفاق می‌افتد؛ می‌توانید با ویرایش دقیق عکس، این موضوع را حل کنید. مردمک‌ها معمولا همیشه اندکی نور و رنگ با خود دارند. به همین دلیل ترجیح می‌دهم که با سوزاندن سایه و میدتون‌ها[27] آن‌ها را تاریک کنم. سپس رنگ را از بین ببرم تا مردمک‌ها تقریبا و نه کاملا سیاه شوند. همچنین با تیره کردن نور چشم[28] و دیگر بازتاب‌های  چشمی می‌توان کیفیت ظاهری آنها را مانند عکس زیر تقویت کرد.

پرندگان در حال پرواز

عکاسی از پرندگان در حال پرواز در شب چالش بزرگی است. این گونه عکس‌ها را می‌توانید به کمک پیش‌فوکوس روی جسمی که پرنده به آن نزدیک یا از آن دور می‌شود و یا فوکوس روی پرنده در حال پرواز بگیرید. در عکس زیر، این دهان‌ قورباغه‌ای‌ خاکی را با نور کم قرمز مشاهده‌ می‌کردم تا زمانی‌که شروع به پرواز کرد. در واقع این عکس را از جایی که نشسته‌ بود با پیش‌فوکوس گرفته‌ام.

نتیجه‌گیری

امیدوارم برای کسانی که به عکاسی در شب علاقمندند؛ افکار و ایده‌های من به‌عنوان یک راهنما باشد. نباید به آنها به عنوان یک التزام نگاه کنید بلکه آنها را به عنوان ایده و تکنیکی که برای من جواب داده‌است در نظر بگیرید. همچنین امیدوارم این مقاله شما را در بهبود مهارت‌های عکاسی در شب از حیوانات شبگرد یاری کند و باعث شود مشتاق به امتحان آن شوید.

پانویس:

[1] قانون مربع معکوس: هر مقدار کمیت یا نیروی فیزیکی با مجذور فاصله­اش تا منبع آن نیرو نسبت عکس دارد.

[2] CRI: Color Rendering Index

شاخص نمود رنگ اندیسی برای مشخص کردن میزان کافی بودن نور موجود برای تشخیص رنگ ها است

[3] Camera metering

[4] Tawny Frogmouth

[5] Flash extender

[6] Fernel lense

[8] GNعدد راهنمای فلاش

عددی است که جهت مشخص کردن قدرت فلاش و محاسبه میزان دیافراگم از طرف کارخانه تولید کننده در رابطه با نوع فلاش مشخص و اعلام می­شود. از این عدد در مواردی استفاده می­شود که عکاس عدد راهنما را می­داند، فاصله سوژه تا دوربین نیز مشخص است و می­خواهد ضریب اف را تعیین کند. هر چه عدد راهنما بیشتر باشد قدرت فلاش بیشتر است.

[9] Camera Bracket

[10] Off-camera flashفلاشی که روی کفشک دوربین نصب نیست و اتصال بی­سیم یا توسط سیم به هاتشو یا کفشک دوربین صورت می­گیرد.

[11] Slaves and triggers

[12] Radio Trigger نوعی رابط رادیویی که به عکاس امکان استفاده از چند فلاش همزمان که با دوربین هماهنگ شده را به صورت بی­سیم می­دهد

[13] Creative Lighting System سیستم کنترل نور اختصاصی فلاش­  دوربین­های نیکون که بدون نیاز به تریگر نورسنجی را انجام می­دهد

[14] Setting Bank

[15] White Balance

[16] Centrao focus poin

[17] Back btton focus

[18] Multiple focus point

[19] Focal-plane shutterیکی از صفحه های پرسرعت شاتر که در اغلب دوربین­های امروزی استفاده می­شود

[20] Flash sync speed

[21] Barking owl

[22] Nightjar

[23] Rear Curtain Flash Syncاین تنظیم تعیین می­کند که فلاش دوربین عکاسی به جای ابتدای زمان نوردهی در انتها شلیک شود

[24] Boobok owl

[25] Pre-focus

[26] Tasmanian Boobook owl

[27] Mid-tone

[28] Catchlight

امیدواریم در این مطلب توانسته باشیم آموزش عکاسی از حیوانات و پرندگان در شب را به خوبی منتقل کرده باشیم. قطعا عکس گرفتن از پرندگان شب فعال و پستانداران در شب، میتواند بسیار لذت بخش بوده و ما را با دنیای زیبای جانداران در شب آشنا نماید.

راهنمای خرید و استفاده از دوربین دو چشمی

دوربین دو چشمی

تقریبا از زمان اختراع تلسکوپ در قرن 17 میلادی، دوربین­های دو چشمی با قرار گرفتن دو تلسکوپ کوچک کنار یکدیگر بوجود آمدند. در این نوشتار تلاش می­کنم دوربین دو چشمی را با هدف استفاده در طبیعت معرفی کنم.

آشنایی با دوربین های دو چشمی و اصطلاحات آن

دوربین­های دو چشمی دو مشخصه اصلی دارند که این دو مشخصه تعیین کننده قدرت دید و شفافیت تصویر در نور کم است و به صورت دو عدد که بین آن­ها علامت X قرار دارد نشان داده می­شوند. برای مثال در یک دوربین 8X40، عدد سمت چپ آن نشان دهنده توان بزرگنمایی و عدد سمت راست آن اندازه قطر عدسی شیئی به میلیمتر است.

بزرگنمایی

منظور از “توان بزرگنمایی” در دوربین ها، میزان فاصله ای است که مجموعه لنز­های دوربین بطور مجازی برای شما ایجاد می­کنند. برای مثال دوربینی که عدد سمت چپ آن 10 باشد می­تواند یک جسم که در فاصله 100 متری شما قرار دارد را تا فاصله 10 متری به چشم شما نزدیک کند. این عدد برای دوربین با قدرت زوم 8، برابر با 12.5 متر است. نکته قابل توجه در دوربین­های دو چشمی این است که میزان زوم ثابت است و فقط فاصله کانونی در این دوربین­ها توسط یک پیچ تنظیم می­شود.

معمولا دوربین­های دستی، رنجی بین 7X تا 10X دارند.

قطر عدسی

پارامتر بعدی، قطر عدسی شیئی است که در سمت راست نوشته می‌شود، برای مثال 8X40، هر چه قطر عدسی شیئی دوربین بزرگتر باشد، شفافیت و کیفیت تصویر بهتر است و میزان نور ورودی به دوربین هم بیشتر می­شود و این کمک می­کند در نور کم اجسام را بهتر ببینیم. اگر دو دوربین با قدرت زوم مساوی و کیفیت ساخت برابر را با هم مقایسه کنیم، که یکی دارای قطر عدسی 25mm و دیگری 50mm باشد عدسی بزرگتر اجسام را شفاف­تر و روشن‌تر نشان می­دهد.

به این نکته توجه داشته باشید که هر چه قطر عدسی بزرگتر باشد فاصله کانونی آن نیز بیشتر می­شود و ابعاد دوربین نیز بزرگتر می­شود و این باعث سنگین­تر شدن دوربین نیز می­شود.

میدان دید

پارامتر بعدی میدان دید است که تعیین کننده فضای دید در فاصله­ ی 1000 یاردی از دوربین است و نسبت عکس، با قدرت بزرگنمایی دارد. این مشخصه به ما می­گوید که در فاصله هزار یاردی (914.4 متری) چه میزان فضای عرضی قابل مشاهده است؟ که این بستگی به زاویه قابل مشاهده برای دوربین دارد و معمولا سازنده، آن را در مشخصات فنی دوربین ذکر می­کند.

اندازه مردمک

این مشخصه اندازه قطر دایره ­ای که نور از آن خارج می­شود و به چشم ما می­رسد را نشان می­دهد و از تقسیم قطر عدسی به قدرت بزرگنمایی حاصل می­شود. برای مثال در یک دوربین 8X40 اندازه مردمک 5 میلیمتر است. برای داشتن بهترین شفافیت و روشنایی در دوربین، این اندازه باید تا حد امکان به اندازه قطر مردمک چشم انسان در تاریکی برسد. قطر مردمک چشم انسان در تاریکی تا 7 میلیمتر و در روشنایی به 3 میلیمتر می­رسد. بنابراین، یک دوربین 8X40 شفافیت کافی برای پرنده نگری در نور روز را خواهد داشت.

فاصله چشم تا عدسی چشمی

حد فاصل چشم تا عدسی چشمی، فاصله ای است که در آن چشم می­تواند اشیاء را با بیشترین زاویه دید و کمترین تیره­ گی در اطراف لنز مشاهده کند. این فاصله در  بیشتر دوربین­ها قابل تغییر است.

حداقل فاصله فوکوس

این فاصله، حداقل فاصله­ ای است که دوربین دو چشمی می­تواند روی آن فوکوس کند و اشیاء را واضح نشان دهد. این فاصله ممکن است بین 50 تا 200 سانتی متر یا بیشتر باشد.

انواع دوربین دو چشمی

دوربین­های دو چشمی از نظر طراحی و شکل قرار گیری منشورها به دو نوع تقسیم می­شوند. نوع اول Porro prism که توسط مخترع ایتالیایی به نام Ignazio Porro در 1850 میلادی ابداع شد و مزیت آن ساخت دوربین­هایی با ابعاد کوچک ولی فاصله کانونی زیاد بود. و نوع دوم Roof prism نام دارد که نوعی از آن توسط شرکت Carl Zeiss در 1905 به ثبت رسید و مزیت آن قرار گیری مجموعه عدسی­ها در یک راستا بوده که باعث کوچکتر شدن دوربین می­شود. دوربین­های Porro ذاتاً شفافیت بهتری نسبت به دوربین­های Roof دارند. ولی به طور کلی مزیت­های دوربین­های Roof بیشتر از دوربین­های Porro است و بخاطر روش ساخت بسیار دقیق، قیمت بالاتری نیز دارند.

تشخیص این دو نوع دوربین از یکدیگر بسیار ساده است که در تصویر زیر مشاهده می­کنید. دوربین­های Porro prism اندازه بزرگتری نسبت به دوربین­های Roof prism و همچنین قیمت کمتری نسبت به آن­ها دارند.

 

چگونه یک دوربین دو چشمی انتخاب کنیم؟

همانطور که توضیح داده شد چندین پارامتر در انتخاب دوربین دو چشمی مطرح هستند که هر کدام ممکن است در کیفیت و کارایی دوربین اثر گذار باشند. در زیر به چند مورد آن اشاره می­کنیم.

1. قدرت بزرگنمایی

شاید به نظر رسد که هر چه قدرت بزرگنمایی دوربین بیشتر باشد پس بهتر است. اما در عمل اینگونه نیست! قدرت بزرگنمایی بیشتر، یعنی عدد سمت چپ بزرگتر، محدوده دید را کوچک می­کند و همچنین به دلیل لرزش­های طبیعی دست، تمرکز روی موضوع را مشکل می­کند. توجه داشته باشید که وقتی در حال تماشای یک پرنده در فاصله 100 متری هستید، یک درجه انحراف در دوربین، جابجایی به اندازه 170 سانتیمتر در تصویر مشاهده شده را خواهید داشت، بنابراین هر چه قدرت بزرگنمایی دوربین بیشتر باشد به علت کوچکتر شدن محدوده دید، کنترل آن روی موضوع سخت تر خواهد بود. پس انتخاب یک دوربین با بزرگنمایی 16X و یا 12X مناسب برای پرنده نگری نیست.

2. قطر عدسی

عدسی بزرگتر نور بیشتری جذب می­کند و اجسام در نور کم واضح تر دیده می­شوند ولی باعث سنگینتر و بزرگتر شدن دوربین نیز می­شود، از طرفی قطر کم نیز مردمک کوچکتری ایجاد می­کند و در تاریکی دید را سختتر می­کند. بنابراین توجه داشته باشید که قطر عدسی کمتر از 30 میلیمتر وضوح مناسبی در نور کم نخواهد داشت.

3. پوشش­های روی عدسی­ها

با پیشرفت تکنولوژی ساخت عدسی ها، کارخانجات تولیدی، جهت بهبود کیفیت عدسی و کاهش نویزهای نوری در عدسی ها، اقدام به ایجاد پوششهایی روی عدسی ها کردند. این پوشش­ها شامل پوشش ضد بازتاب نور، ضد بخار، ضد خش و ضد UV هستند که در کیفیت تصویر، مقاومت عدسی و کاهش خستگی چشم بسیار مفید هستند و البته باعث افزایش قیمت نیز می­شوند. این پوششها معمولا با نامهای

anti-reflective coating ،Scratch-resistant coating ،Anti-fog coating ،Ultraviolet treatment شناخته میشوند.

4. بدنه

بدنه برخی از دوربین­ها، نسبت به شرایط جوی نامناسب مقاومت بیشتری دارند، بنابراین توجه به ضد آب بودن و ضد ضربه بودن دوربین بسیار مهم است.

توجه داشته باشید که موارد دیگری نیز در کیفیت و شفافیت دوربین نقش دارند و هر سازنده ممکن است از روش خود برای افزایش کیفیت تصویر استفاده کند. برای مثال استفاده از گاز آرگون یا نیتروژن بین عدسی­ها برای جلوگیری از ایجاد بخار درون دوربین که به پرنده نگر ها بسیار کمک خواهد نمود.

 

بهترین انتخاب دوربین دو چشمی برای پرنده نگری

به شما اطمینان می­دهم که بهترین دوربین برای پرنده نگری دوربین با بزرگنمایی 8X است نه بیشتر، و با توجه به اینکه بیشتر زمان پرنده نگری در طول روز صرف می­شود و نور به اندازه کافی وجود دارد نیازی به دوربین با قطر عدسی بیشتر از 42 میلیمتر نیست. پس یک دوربین 8X42 انتخاب مناسبی است، و یا حتی دوربین 8X32 به علت کوچکتر بودن و حمل آسانتر، مناسبتر به نظر می­رسد.

همچنین اگر ابعاد دوربین برای شما مهم است پیشنهاد می­کنم حتما دوربین­های Roof را انتخاب کنید.

سعی کنید هزینه بیشتر را برای دوربین­هایی با کیفیت عدسی بالاتر و فاکتورهایی نظیر ضد آب، ضد ضربه و ضد بخار بودن صرف کنید.

در نهایت اگر توان 8X برای شما کافی نیست، و می­خواهید زوم بیشتری روی هدف داشته باشید و لازم است که به سراغ دوربین­های 12X و یا 16X بروید، حتما دقت کنید که دوربین مجهز به محل نصب روی سه پایه باشد. همچنین دقت کنید که حاصل تقسیم قطر عدسی به قدرت زوم، کمتر از 4 میلیمتر نشود.

اگر مشکلی با هزینه ­های بالاتر ندارید، می­توانید به سراغ دوربین­هایی با تکنولوژی IMAGE STABILIZATION بروید، در این دوربین­ها مشکل لرزش تصویر به مقدار بسیار خوبی برطرف شده است و شما به راحتی می­توانید با زوم بسیار بالا روی هدف فکوس کنید، قیمت این دوربین­ها معمولا از 500 دلار شروع می­شود.

 

چگونه از دوربین دو چشمی استفاده کنیم؟

دوربین­های دو چشمی معمول در بازار، چهار قسمت برای تنظیم دارند که به شرح زیر هستند.

  1. تنظیم عدسی چشمی

انتهایی ترین قسمت دوربین که دریچه چشمی آن است و روی چشم شما می­نشیند، فاصله چشم تا عدسی چشمی را تنظیم می­کند. اگر عینکی هستید و می­خواهید با عینک از دوربین استفاده کنید، چون فاصله چشم تا عدسی چشمی بیشتر می­شود باید آن را کامل ببندید، و اگر از عینک استفاده نمی­کنید، چشمی را بطور کامل و یا به اندازه­ ای که کمترین حاشیه سیاه را ببینید باز کنید.

  1. فاصله بین دو عدسی

در تمام دوربین­ها، با خم کردن آن­ها به داخل و خارج، فاصله بین دو عدسی تنظیم می­شود. اقدام بعدی که باید انجام دهید تنظیم این فاصله است. دوربین را روی دو چشم خود قرار داده و آنقدر دوربین را خم کنید تا تقریبا یک دایره واحد ببینید.

 

  1. تنظیم فوکوس

معمولا بطور طبیعی، قدرت بینایی در دو چشم انسان با یکدیگر متفاوت است. اگه اطمینان دارید که هر دو چشم شما یک میزان توانایی دارد، تنظیم حلقه فوکوس را در حالت وسط قرار دهید و برای فوکوس روی هدف از پیچ وسط استفاده کنید. اگر اینچنین نیست ابتدا چشم راست خود را ببندید و با دوربین به یک هدف نگاه کنید، پیچ وسط را آنقدر بچرخانید تا فوکوس کامل روی هدف داشته باشید و اشیاء را کاملا واضح ببینید. حالا چشم چپ خود را ببندید و با چشم راست به همان هدف نگاه کنید، حلقه تنظیم فوکوس را آنقدر بچرخانید تا فوکوس کامل روی هدف داشته باشید و اشیاء را کاملا واضح ببینید. از این پس محل دقیق حلقه را به خاطر بسپارید.

  1. تنظیم فوکوس روی هدف

اصلی ترین قسمت دوربین دو چشمی تنظیم فوکوس آن است. شما با چرخاندن این پیچ، بسته به فاصله موضوع تا چشم، می­توانید روی هدف فوکوس کنید. توجه داشته باشید که در بیشتر دوربین­های دو چشمی قدرت بزرگنمایی ثابت است، و فقط فاصله کانونی عدسی تنظیم می­شود که همان فوکوس روی شبکه چشم شماست.

 

برخی از دوربین­های نیازی به فوکوس ندارند و اصطلاحا Auto Focus نامیده میشوند. در اصل عدسی این دوربین ها عمق میدان بالایی ایجاد میکند و فاصله کانونی بزرگی دارند برای همین نیازی به فوکوس ندارند.

امیدوارم با خواندن این متن، اطلاعات مفیدی در این رابطه پیدا کرده باشید و با انتخاب صحیح دوربین دو چشمی، از پرنده نگری لذت ببرید.

 

عکاسی از پرندگان : مرغ مگس خوار و زنبورها

عکاسی از پرندگان

توشیاسو موریتا عکاس ژاپنی که حرفه اش عکاسی از پرندگان است این عکس زیبا را در باغی در حومه کالیفرنیا گرفته و در مورد پشت پرده این عکس مطالبی ارائه نموده که در زیر میخوانید:

 

مرغ مگس خوار و زنبورها اثر توشیاسو موریتا

Anna’s Hummingbird and bees. Photo: Toshiyasu Morita

آغاز کار من

من در مسیری عجیب وارد عکاسی پرندگان شدم. شروع عکاسیم با تصویربرداری از هنرهای نمایشی اتفاق افتاد.

سپس به عکاسی از مناظر و طبیعت روی آوردم و پس از آن عکاسی از حیات وحش را شروع کردم. بنابراین ورود من به دنیای عکاسی پرندگان ابتدا از عکاسی از محیط پیرامون آنان آغاز شد.

پشت پرده این عکس

این عکس در جنگل های اطراف سانفرانسیسکو در جایی به نام فیولی گرفته شده. جایی که دو چشمه آب وجود دارد که در روزهای گرم، مرغ مگس خوار و زنبورها را بطور همزمان جذب خود میکند.

من برای عکاسی از پرندگان از دو مجموعه دوربین استفاده میکنم.

برای پرندگان بزرگتر که دورتر هستند از دوربین سونی مدل A7r II با آداپتور LA-EA4 و لنز Minolta 75-300mm استفاده میکنم که رنگ و کنتراست خوبی دارد.

اما برای عکاسی از پرندگان کوچک و نزدیک و زنبورها معمولاً از دوربین سونی مدل RX10 استفاده میکنم.

برای این عکس، از لنز 24-200 میلیمتر استفاده کردم. به نظر میرسد برای اکثر عکاسان انتخاب عجیب و غریبی باشد، اما من این دوربین را به چند دلیل ترجیح می‌دهم:

دوربین و تجهیزات مناسب

این دوربین دارای شاتر بسیار آرام و بی صداست. برای گرفتن این عکس در فاصله‌ی کمتر از 2 متری محل حضور دارم. این پرندگان به راحتی از صداهای بلند میترسند بنابراین مهم است که صدای شاتر کم باشد.

شاتر این دوربین برای ثبت حرکات سریع مناسب است. همچنین سنسور این دوربین از عمق میدان مناسب برخوردار است که به من امکان میدهد تا مرغ مگس خوار و زنبورها را براحتی در مرکز وضوح تصویر قرار دهم. همچنین این امکان را میدهد که هر دو سوژه را همزمان با بهترین وضوح در کانون توجه قرار دهم.

من یک دوربین سبکتر را ترجیح میدهم. زیرا برای ثبت این عکس، باید حداقل دو ساعت دوربین را در فاصله‌ای کمتر از 10 سانتیمتر از چشمم نگهداشته و در محل به انتظار بنشینم.

مرغ‌های مگس خوار از حرکات ناگهانی ناراحت و گریزان میشوند، بنابراين من بسيار آرام مينشينم و وقتي صحنه آماده میشود به آرامي دوربين را به چشمم نزدیک میکنم و شاتر را فشار میدهم، کاری که با يك دوربين سنگين‌تر نميتوانم براحتی انجام دهم.

 

ترجمه از محمدعلی آقاابراهیمی

منبع

الگوبرداری از رفتار پرندگان برای توسعه علم و فناوری

در قرون و اعصار قبل از تکنولوژی، زمانی که انسان به سختی در تکاپوی حیات بود، زمانی که به گفته‌ محققان، میانگین عمر انسان در اثر حوادث و بلایا بسیار پایین‌تر از امروز بود، یکی از روش‌های بهینه سازی زندگی و دستیابی به امنیت بیشتر برای نوع بشر، الهام گرفتن از طبیعت بود و این جریان ادامه داشت و کم‌کم قوت گرفت. در دوران معاصر و در طول تاریخ علم و تکنولوژی، موارد بسیاری وجود دارند که دانشمندان از پرندگان الهام گرفته و اقدام به ابداع طرح‌های علمی و اختراعات و اکتشافات گوناگون کرده‌اند. معروف‌ترین این الهامات، آرزوی پرواز در نزد انسان است که سرانجام بعد از کش و قوس‌ها و حوادث تلخ و شیرین، منجر به ساخت هواپیماها شد. مورد معروف دیگری از الگوبرداری در طبیعت، استفاده از روش خفاش‌ها برای رهگیری هدف و مسیریابی است. از دیگر نمونه‌های این الهامات در علم آیرودینامیک دیده می‌شود که از فرم و ساختار فیزیکی پرندگان و البته ماهی‌ها الهام گرفته شد و در طراحی هواپیماها، خودروها، سازه‌های بزرگ شهری و فعالیت‌های ورزشی و برخی زمینه‌های دیگر مورد استفاده قرار گرفت. اوج الگوبرداری از پرندگان در صنعت هوانوردی را در بمب افکن رادارگریز B2 Spirit می‌بینیم که اگر از نمای جانبی به آن نگاه کنید، بسیار شبیه به پرنده قرقی طراحی و ساخته شده است.

ظاهرا بیشترین الگوبرداری از فیزیک و رفتار پرندگان در طراحی و ساخت هواپیماها و به خصوص از نوع جنگی آنها انجام گرفته، اما در سال 2009 میلادی دانشمندان با الهام از پرنده کوکو (فاخته) اقدام به طراحی یک الگوریتم بهینه سازی برای حل مسائل علمی کرده‌اند. الگوریتمی قدرتمند با نتایجی اغلب موفقیت آمیز که حل مسائلی را ممکن ساخت که اعمال ریاضی، به سختی قادر به حل آنها هستند. نام این الگوریتم،«جست‌وجوی فاخته» است.این الگوریتم برگرفته از توانایی پرنده کوکو (فاخته) در تولید مثل با صرف کمترین انرژی است. روشی که توسط این پرنده به‌طور مداوم بهینه می‌شود. کوکوها به عنوان پرندگان انگل شناخته می‌شوند که در لانه‌ برخی از گنجشک‌‌سانان تخم‌گذاری کرده و پرنده‌ میزبان را مجبور می‌کنند تا در فرایند جوجه‌آوری و پرورش جوجه‌ها نقش کوکوی مادر را بازی کند. کوکوها برای این منظور از روش‌هایی بهره می‌برند که بر اساس آن در مناسب‌ترین لانه‌ها تخم‌گذاری می‌کنند و کوکوی مادر در مسیر تکامل یاد گرفته که تخم‌های خود را همرنگ و شبیه به تخم‌های پرنده‌ میزبان در بیاورد تا پرنده‌ میزبان متوجه حضور تخم بیگانه نشود و آن تخم را مثل تخم‌ها و جوجه‌های خود نگهداری و پرورش دهد.داده‌های مربوط به خصوصیات بهترین لانه‌ها و مناسب‌ترین گونه‌های پرندگان میزبان در هر منطقه‌ جغرافیایی به نسل‌های بعدی کوکو منتقل می‌شود تا در آینده در فرایند تولید مثل بر اساس این اطلاعات، لانه‌ و میزبان مناسب را برای تخم‌گذاری امن و دریافت نتیجه بهینه، انتخاب کند. کوکوها الگوهای خطا و تجربیات ناموفق را از فهرست اطلاعات خود حذف و الگوهای موفق را جایگزین آنها می‌کنند. کوکوها برای اجرای موفقیت‌آمیز فرایند تولید مثل خود، متکی به انتخاب میزبان مناسب، فریب‌ پرنده میزبان، انتخاب لانه‌های مناسب در مکان‌هایی با احتمال خطر کمتر و همرنگ‌ سازی تخم‌های خود با تخم‌های پرنده‌ میزبان هستند که تمام این موارد با استفاده از روش‌های مربوط به حل مشکلات تجربه شده و در نظر گرفتن آمارهای گوناگون آزمون و خطا در گذشته امکان‌پذیر شده است. مجموعه‌ این آمار و اطلاعات و روش حل مسائل توسط کوکوها، منبع الهام دانشمندان برای طراحی الگوریتم جست‌وجوی فاخته شد که در حال حاضر برای متخصصان علوم مهندسی، در بهینه‌سازی حل مسائل گوناگون ریاضی و علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نقش پرنده‌نگری در توسعه پایدار روستایی

به نقل از امین اخوت در اصفهان زیبا
میهن عزیزمان ایران با دارا بودن حدود 550 گونه پرنده (نزدیک به کل پرندگان اروپا) در تمام فصول سال و در بیشتر مناطق، قابلیت‌های بسیاری برای اجرای برنامه های پرنده‌نگری دارد. از آنجا که بیشتر گونه‌های پرندگان در مناطق دور از هیاهو و آلودگی شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند، جستجو و دیدن آنها در مناطق طبیعی همچون تالاب، بیابان، جنگلر و کوهستان با موفقیت بیشتری همراه خواهد بود. از این رو، روستاها به عنوان مکان‌هایی که در عین دوری از غوغای شهر و نزدیکی به طبیعت بکر، قابلیت اسکان و پذیرایی از گردشگران را دارند، می‌توانند از این شاخه‌ی لذت بخش و رو به رشد اکوتوریسم بهره مناسبی ببرند. البته این موضوع، مشروط به ارتباط گردشگران با جامعه محلی بوده که می‌تواند به صورت‌های مختلف نظیر به کارگیری راهنمای محلی برای شناسایی محل های مناسب حضور پرندگان، اسکان در اقامتگاه‌های بوم‌گردی، تهیه غذا و مایحتاج و خرید سوغاتی و بهره گیری از سایر خدمات جامعه روستایی باشد.
نتیجه این تعامل علاوه بر رونق تورهای پرنده نگری، کمک به توسعه پایدار روستایی خواهد بود. هنگامی که جوامع محلی به ارزش حضور پرندگان مختلف در روستاها یا اطراف آنها پی ببرند، لذت کاذب شکار، اسارت گونه‌ها و یا بی تفاوتی نسبت به عوامل تهدیدزا، جای خود را به تلاش برای حفظ آنها در طبیعت خواهد داد و با آموزش این نکته که حفظ جانوران بدون سلامت زیستگاه امکان پذیر نیست، از تخریب زیستگاه ها ( نظیر قطع بی رویه درختان ، چرای بیش از حد دام و غیره ) جلوگیری به عمل خواهد آمد.
آنچه جهت تحقق این موارد ضروری به نظر می‌رسد ، وجود اراده برای آموزش، هم برای جوامع محلی و هم برای گردشگران است. همانطور که راهنمایان آگاه طبیعت، علاوه بر لذت پرنده نگری، روش‌های جلوگیری از آسیب به طبیعت و حیات وحش را به همراهان خود آموزش می دهند، ساکنین روستاها و خصوصاً فرزندان آنان نیز می‌بایست از چنین امکانی برخوردار باشند. به نظر نگارنده، بخشی از این وظیفه بر دوش ارگان‌های مرتبط ( سازمان محیط زیست، شوراهای روستایی، سازمان های مرتبط با گردشگری و غیره ) و بخشی بر عهده پرنده‌نگران، راهنمایان طبیعت و فعالان محیط زیست خواهد بود.
در این زمینه از نقش اقامتگاه‌های بوم‌گردی نباید غافل شد که با شناسایی سایت‌های مناسب حضور پرندگان در اطراف خود و پیشنهاد تورهای پرنده نگری به مهمانان، می توانند نقش مهمی در این خصوص ایفا کنند. حتی در سال‌های اخیر اقامتگاه‌هایی با بهره گیری از نام پرندگان شاخص مناطق ثبت شده‌اند و بعضاً از عناصری نظیر لانه فعال پرندگان ، عکس گونه‌های موجود و یا مجسمه‌های پرندگان در محیط خود استفاده کرده‌اند که موجب کنجکاوی مهمانان و علاقمندی آنها نسبت به این مقوله و جذب گردشگران بیشتر می‌گردد.
با امید به اینکه با درک صحیح از این مواهب الهی بتوان به بهترین نحو جهت توسعه پایدار روستایی بهره جست و این میراث را بهتر از گذشته به آیندگان سپرد.

نوروز و پرنده‌نگری

به نقل از محمدعلی آقاابراهیمی در اصفهان زیبا
نوروز در پیش است و بهار دلنشین کم‌کم از راه می‌رسد. این فصل زیبا و سرسبز همانطور که طبیعت از خواب بیدار می‌شود و حیات به طرز شگفت‌انگیزی شکوفا می‌گردد، پرشورترین فصل حیات پرندگان را در طول سال رقم می‌زند. پرندگان در سراسر زمین در آغاز بهار آشیانه‌های خود را ساخته و به دنبال جفت میگردند. بسیاری از آنان در پایان زمستان دست به مهاجرت‌های بزرگی می‌زنند تا به مناطقی برسند که اقلیم و آب‌وهوای مناسب را برای زادآوری داشته و منابع غذایی کافی برای بزرگ کردن جوجه‌هایشان را در اختیارشان قرار دهد. برخی دیگر در سرزمین‌های خود برای همیشه باقی می‌مانند و آنها نیز در بهار رفتارهای شورانگیز جفت‌یابی و زادآوری را از خود بروز می‌دهند. اغلب پرندگان دارای دو نوع پوشش در طول سال هستند، پوششی برای بهار و پوششی برای زمستان که با دو نوبت پرریزی در سال و سربرآوردن پرهای جدید با رنگهای متفاوت از دوره قبل، این دو پوشش ظاهر می‌شود.
نوع پوشش پرندگان در بهار معمولا زیباتر و رنگارنگ‌تر از دوره دیگر است زیرا آنها نیاز دارند که در ابتدای بهار با نمایش‌ها، نغمه‌ها و رقص‌ها و جنب‌جوش‌های فراوان، رفتارهای دلربا و دلفریبی برای یافتن جفت از خود بروز دهند و از سوی دیگر اغلب آنها به دلیل قلمروطلب بودن و به خاطر از میدان به در کردن رقبا و در رقابت بر سر جفت، نیاز به رنگ‌های تند و مشهودی دارند که در پوشش بهاره آنها ظاهر می‌شود. بسیاری از پرندگان در ابتدای بهار و در طول این فصل، به منظور جفت‌یابی و حراست از قلمرو به آوازه‌خوانی مشغولند بطوریکه در دیگر فصل‌ها چنین نغمه‌سرایی‌ کمتر از آنان دیده می‌شود. با به دنیا آمدن جوجه‌ها نیاز به غذا در نزد پرندگان دوچندان می‌شود و آنها ترس را کنار گذاشته و برای یافتن غذا به هر مکانی سرکشی می‌کنند و به همین سبب دیدن آنان در بهار بسیار راحت‌تر از سایر فصل‌هاست. در بهار، ساخت آشیانه و زادآوری باعث می‌شود پرندگان در مسیرهای خاصی تردد کنند و در مکان‌های مشخص و قابل تکراری دیده شوند که در این صورت با زیر نظر گرفتن آنها براحتی می‌توان رفتارهای گوناگونشان را دیده و ثبت کرد. جنب‌وجوش آنان در هنگام صبح و عصر برای سیر کردن جوجه‌ها بیشتر نمایان است و فرصت‌های نابی را در اختیار پرنده‌نگرها قرار میدهد که با احتیاط و رعایت اصول پرنده‌نگری مسئولانه و بدون وارد کردن استرس به آنها به قلمروشان نزدیک شوند و از دیدن آنها لذت ببرند.
بهار فصل گشت و گذار انسان در طبیعت است و بد نیست که پرنده‌نگری مسئولانه نیز در شمار تفریحات نشاط‌انگیز بهاری انسان جای گیرد اما با رعایت اصولی که به طور خلاصه چنین است: هرگز به لانه پرندگان نزدیک نشویم، به تخمها، جوجه‌ها و خود آشیانه دست نزنیم حتی اگر جوجه‌ای از لانه بیرون افتاده در چرخه زندگی پرندگان دخالت نکنیم. هنگام ورود به قلمرو آنان با احتیاط و بی‌سروصدا وارد شویم و چیزی را در اطراف قلمرو تغییر ندهیم. از ایجاد بوهای گوناگون از دخانیات گرفته تا آتش و عطرهای مختلف پرهیز کنیم. اگر قصد نزدیک شدن به پرنده‌ای داشتیم با لباس‌های همرنگ طبیعت وارد شویم و بصورت خم شده و یا نشسته و یا حتی سینه‌خیز به پرنده نزدیک شویم. در تعداد زیاد وارد قلمرو پرندگان نشویم و در این صورت به نوبت و در تعداد کمتر و با فواصل زمانی کافی در قلمرو آنان حضور یابیم. از ایجاد سروصدا و ساز و آواز و حتی گفتگوهای با صدای بلند در قلمرو پرندگان موکدا پرهیز کنیم. همیشه یادمان باشد که پرندگان براحتی در اثر استرس‌های کوچک لانه و جوجه‌هایشان را ترک می‌کنند و ما مسئول از بین رفتن نسل‌های جدید آنها خواهیم بود اگر مسئولیت‌پذیر نباشیم و شرایط لازم را رعایت نکنیم.

خصوصیات دارکوب; شاخصی برای سلامت زیستگاه

در مورد خصوصیات دارکوب ها چه میدانید؟ دوست دارید ویژگی دارکوب ها را بیشتر شناخته و مطالب جالب در مورد دارکوب را بیش از پیش بدانید؟ امروزه به گوشه و کنار دنیا که نگاه می‌کنیم چیزی جز درختان قطع شده برای ساختمان سازی و جاده کشی و یا سواحلی پر از بطری‌های نوشابه یا شهرهای پنهان شده در دود کارخانه‌ها و زوزه ماشین‌ها چیز دیگری دیده نمی شود. غافل از این‌که همه این‌ها روزی محل زندگی موجوداتی بودند که انسان با خودخواهی تمام، آن‌ها را از زیستگاه هایشان بیرون رانده است. در حال حاضر بیشترین تخریب‌های محیط‌زیستی متوجه زیستگاه‌ها است و امروزه نابودی زیستگاه‌ها از عوامل اصلی تهدید کننده گونه‌ها محسوب می‌شود به‌طوری که حدود 30 درصد از انقراض گونه‌ها به‌ویژه پرندگان در اثر تخریب و انهدام زیستگاه‌ها اتفاق افتاده است.

خصوصیات دارکوب و تاثیر پذیری از تخریب زیستگاه

ویژگی دارکوب هادارکوب‌ها نیز از جمله پرندگانی هستند که بقا آن‌ها تا حد زیادی تحت تاثیر تخریب زیستگاه قرار گرفته است. این پرندگان درخت‌زی هستند و منقاری قوی و نوک‌تیز دارند که از آن برای ضربه زدن به درختان و جست‌جوی غذا استفاده می‌کنند. زبان آن‌ها خیلی دراز است و در انتهای زبان گیرنده‌های حسی قوی دارند که حرکات حشرات و کرم‌های داخل تنه درختان را به‌خوبی احساس می‌کنند. این پرندگان متخصص بالارفتن از تنه درختان و ایجاد حفره در آن‌ها هستند و از حشرات داخل پوست درختان تغذیه می‌کنند بنابراین در امور کنترل آفاتی همچون سوسک چوبخوار بسیار مفید هستند. دارکوب‌ها و به‌ویژه دارکوب سبز به‌عنوان شاخص تنوع پرندگان جنگلی و همچنین شاخص سلامت زیستگاه شناخته شده‌اند زیرا جمعیت آن‌ها به‌طور قابل اطمینانی قابل پایش است و همچنین فعالیت‌های غذایابی و آشیانه‌سازی آن‌ها بر فراوانی تنوع سایر پرندگان جنگلی موثر است بنابراین بین غنای گونه‌ای دارکوب‌ها با غنای گونه‌ای سایر پرندگان جنگلی رابطه مستقیم وجود دارد زیرا محدوده فعالیت این پرندگان در زیستگاه و همچنین نیازهای زیستگاهی آن‌ها با سایر گونه‌ها هم‌پوشانی دارد بنابراین اگر دارکوب‌ها حفاظت شوند سایر گونه‌ها نیز در زیر چتر حمایتی آن‌ها حفظ می‌شوند از این‌رو مدیریت دارکوب‌ها می‌تواند در راستای مدیریت تنوع‌زیستی سایر پرندگان جنگلی بسیار مفید باشد. زندگی دارکوب‌ها در جنگل به عوامل خاصی همچون چوب‌های مرده و پوسیده و درختان برگ‌ریز کهنسال با ارتفاع زیاد وابسته است بنابراین حضور آن‌ها با بهره‌برداری بی‌رویه از جنگل سازگاری ندارد از این‌رو حضور تعداد زیادی دارکوب نشان‌دهنده درجه بالایی از طبیعی بودن جنگل است. امیدواریم در این مطلب بیش از پیش در مورد خصوصیات دارکوب ها دانسته باشید! با کلیک بر روی گزینه ی زیر بیشتر از ویژگی دارکوب ها بدانید.

 با کلیک بر روی این گزینه، در مورد دارکوب ها بیشتر بدانید.

 

نگارنده: ناعمه حسینی

پرندگان مهاجر، مهمان‌هایی دوست داشتنی

بسیاری از حیوانات و پرندگان مهاجرت می‌کنند تا از شرایط نامطلوب آب و هوایی و کمبود غذا دور گردند. بعضی از پرندگان مهاجر ، مسافت کوتاهی را طی می‌کنند، درحالی که گونه‌های دیگر پرنده ها هزاران کیلومتر از محل تولید مثل خود دور می‌شوند. مهاجرت مختص پرندگان نبوده و ممکن است در بسیاری از موجودات دیگر مانند پستانداران،ماهی ها و حشرات و.. دیده شوند. گونه‌های زیادی از قبیل خفاشها، بیزونها ،نهنگها، کوسه ها، گوزنها، غازها، دلفینها، مارهای آبی، فیلها، قورباغه ها، شته ها، بلبلها، شاهینها، ماهی ها و بسیاری از گونه های پرندگان آبزی و کنار آبزی مهاجرت می کنند. تخمین زده می شود که هر ساله حدود 50 میلیارد قطعه پرنده در کره زمین مهاجرت می کنند. سفری خسته کننده که با تغییراتی در وزن، رژیم غذایی، فیزیولوژی و رفتار پرندگان همراه است. مهاجرت پرندگان احتمالا پر رمز و راز ترین رفتار این جانداران است. راز مهاجرت پرندگان و دلیل یا دلایل مهاجرت در پرندگان هنوز به طور کامل شناخته نشده است. مشاهده پرندگان مهاجر تالاب های ایران از زیبایی های طبیعت کشور است که از پتانسیل های پرنده نگری در ایران محسوب میگردد. برای پرنده نگری در تالاب های کشور بهتر است در ابتدا دانش خود را در زمینه ی پرندگان ایران و پرنده نگری و مهاجرت پرندگان به ایران در زمستان افزایش دهید.

اشکال مختلف مهاجرت پرندگان :

همه مهاجرت ها در پرندگان از طریق پرواز صورت نمی گیرد، برخی گونه‌ها مانند پنگوئن‌ها ممکن است از طریق شنا کردن یا پیاده روی مهاجرت کنند. برخی پرندگان مهاجر مانند بادخورک‌ ها و اغلب سسک‌ ها شب ها مهاجرت می‌کنند و روزها برای تجدید قوا در محل جدید مشغول تغذیه می شوند. پرندگانی نظیر درناها بطور دسته جمعی و بصورت 8 پرواز میکنند. طولانی ترین مسیر مهاجرت در پرندگان متعلق به پرنده‌ای است به نام پرستوی دریایی قطبی ، این پرنده قهرمان پرواز بوده و هرساله مسافتی حدود 24هزار کیلومتر از قطب شمال تا قطب جنوب را طی می‌کند. رکورد دار بیشترین زمان پیوسته پرواز، بادخورکها هستند آنها ممکن است چند ماه در آسمان درحال پرواز باشند و جایی فرود نیایند.
((گیلانشاه حنایی)) را می توان رکورد‌دار بیشترین مسیر طی شده به طور پیوسته و بدون استراحت بر روی کره زمین دانست.

مسیرهای اصلی مهاجرت پرندگان در ایران در زمستان و بهار :

مهاجرت پرندگان و پرندگان مهاجر و دلایل مهاجرت

حدود 340 گونه از پرندگان ایران مهاجر می‌باشند که حدود 100 گونه از آنها مهاجر عبوری از کشور ما می باشند. در ایران چند مسیر مهاجرتی کلی در پرندگان دیده می شود:

الف) مسیر شمال به جنوب یا مسیر مهاجرت پرندگان از سیبری که توسط بسیاری از گونه های مهاجر هر ساله اتفاق می افتد، نمونه این گونه مهاجر را می‌توان در جغد تالابی دید که هر ساله پاییز به کشور ما آمده و تا مناطق جنوبی کشور پراکنش می یابد.


ب)مسیر شمال شرقی به جنوب غربی، که غالب پرندگان مهاجر ایران را شامل می شود. برخی از این گونه‌ها تا آفریقا پیشروی میکنند. نمونه بارز این گونه مهاجر را در بلبل خالدار، سبزه قبا و بلدرچین و.. مشاهده کرد.


ج)مسیر شمال غربی به جنوب شرقی:که تعداد نسبتاً کمی از گونه های ایران را شامل می‌شود: زرده پر سر سیاه، مگس‌گیر سینه سرخ، زرده پر سر خاکستری

مهمترین زیستگاه های پرندگان مهاجر در ایران :

ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی، پستی ها و بلندیها و شرایط اقلیمی ،تالابهای دائمی و موقت بسیاری دارد. زیستگاههای تالابی از مهمترین زیستگاه های پرندگان مهاجر در جهان هستند در ذیل به چند مورد از بهترین زیستگاههای پرندگان مهاجر در ایران اشاره می‌کنیم:


– پرندگان مهاجر تالاب انزلی:

از مهمترین مناطقی است که بهترین شرایط را برای گذران زمستان پرندگان مهاجر فراهم می‌سازد. تنوع پوشش گیاهی تالاب سبب جلب و جذب پرندگان به سمت تالاب شده و تاکنون حدود 243 گونه پرنده‌ آبزی و خشکی‌زی در این تالاب مشاهده شده است.

مهاجرت پرندگان به تالاب های ایران در زمستان
– مهاجرت پرندگان به تالاب میانکاله:

تالابی با اهمیت بین المللی است که در کنوانسیون رامسر به ثبت رسیده است. هرساله در فصل پاییز این تالاب پذیرای صدها هزار پرنده همچون: فلامینگو، باکلان، قو، پلیکان، مرغابی و عقاب دریایی دم سفید است.

  • پرندگان مهاجر دریاچه ارومیه :

دریاچه ارومیه پذیرای بزرگترین کلونی های تولید مثلی فلامینگو در ایران و پلیکان سفید است. دریاچه ارومیه زیستگاه زمستان گذرانی گروههای آبزی از مرغان آبزی (به ویژه اردكها و مرغان دراز پا) است.از گونه های درمعرض تهدید در حوزه اکولوژیکی دریاچه ارومیه می توان به باکلان بزرگ، اردک بلوطی، غاز پیشانی سفید کوچک، خروس کولی دشتی، عروس غاز، میش مرغ، اردک مرمری، متای پاسرخ، اردک سرسفید، دلیجه کوچک نام برد.

– پرندگان مهاجر منطقه حفاظت شده حرا :


تاکنون حدود 203 گونه در این منطقه گزارش شده است. این ذخیره‌گاه در سراسر سال برای پرندگان زیستگاه مهمی بوده و از مکانهای مهم زادآوری اگرت ها، حواصیل ها، پرستوها و گلاریول ها، حواصیل هندی، سلیم خرچنگ خوار، اگرت بزرگ، اگرت ساحلی، فلامینگو، سلیم خواران، حواصیل بزرگ، گیلانشاه خالدار، پلیکان پا خاکستری، پلیکان سفید، لک لک سیاه، عروس غاز و پرندگان شکاری مانند عقاب شاهی، بحری و شاهین در فصل تابستان، پاییز و زمستان به شمار می‌رود.

– پرندگان پارک ملی کویر:

مهاجرت پرندگان در ایران

پرندگان مهاجر

پارک ملی کویر دارای اقلیم خشک و بیابانی است و بیشتر بارندگی آن در ماههای آبان تا اردیبهشت صورت می گیرد. هرساله پرندگان مهاجری چون فلامینگو، آنقوت،سرسبز و خوتکا به اب بندهای این منطقه می آیند. پرندگان پارک شامل کبک، تیهو ، زاغ بور، هوبره، انواع گنجشک، سهره، چکاوک، پرستو و انواع پرندگان شکاری از جمله عقاب طلایی، سنقر، سارگپه، شاهین، بحری و دلیجه است. پارک ملی کویر تنها زیستگاه زاغ بور ایرانی است.

جمع بندی:

امیدواریم توانسته باشیم در این مطلب کوتاه در ارتباط با مهاجرت پرندگان توضیحات کافی را داده باشیم و توانسته باشیم پرندگان مهاجر تالاب های ایران را معرفی کرده و در ارتباط با مهاجرت پرندگان به تالاب ها در زمستان به اندازه ی مطلب، اطلاعات منتقل نموده باشیم. نگارنده ی این مطلب، محبوبه مرادعلی زاده، از اعضای انجمن آوای بوم میباشد و حق کپی برای انجمن آوای بوم محفوظ است.

کلید های شناسایی پرندگان

پرنده‌نگری تفریح سالم و مفیدی است. ما وقتی یک پرنده جدید را در‌طبیعت می‌بینیم به اوج هیجان می‌رسیم. در بعضی از سفرهای پرنده‌نگـــری، گــاهــــی در دفــــتـــر یادداشت خود جلوی برخـــی از‌پرندگان علامت سوال می‌گذاریم و از خـــود می‌پرسیم این کدام پرنده بود. یکی از راه‌های شناخت هرچه بهتر پرندگان این است که زیاد به طبیعت برویم و رفتار پرندگان را با دقت ببینیم، همچنین باید کتاب و منابع را به‌خوبی مطالعه و تصاویر پرندگان را به خوبی ببینیم و بررسی کنیم. به طور معمول پرنده‌هایی که هم خانواده هستند یا زیرگونه‌ها و پرنده‌هایی که در دسته‌بندی‌ها در‌جایگاه گونه‌ای مجزا قرار گرفته‌اند یا حتی پرندگانی که از لحاظ شکل ظاهری به هم شبیه هستند گاهی با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند و‌شناسایی آنها کمی مشکل است. در بعضی مواقع برای شناسایی آنها باید زمان بیشتری صرف کنیم و به بررسی و دقت بیشتری نیاز است. تفاوت‌ها و شباهت‌های بین دوگونه و بررسی کلیدهای شاخص می‌تواند در شناسایی سریع‌تر پرنده به‌ما کمک قابل توجهی کند. گاهی شباهت‌های ظاهری بسیار زیاد است تا جایی که تنها از روی صدا می‌توانیم دو پرنده را از هم تشخیص دهیم، مانند شباهت بین سسک ابرو زرد و سسک ابرو زرد هیوم که در بیشتر موارد شناسایی آنها از روی صدا انجام می‌شود. یکی از موارد مهم شناسایی پرندگان تشخیص از روی صداست و یکی از راه‌های یادگیری آن تمرین شنیدن صدای پرندگان است. در پرنده‌نگری مراحل بررسی شناسایی پرندگان لذت‌بخش و هیجان انگیز است. در مورد کلید های شناسایی پرندگان که در شناسایی یک پرنده زیاد به کار می‌رود می‌توان به رنگ، فرم کلی بدن و جثه، اندازه و‌فرم نوک، پاها، دم، بال، چشم‌ها، زیستگاه، فصل حضور پرنده و … توجه کرد. هر کدام از این موارد خود به قســـمت‌های مختلف و گســـترده‌ای تبدیـــل مـــــی‌شـــــونـــــد تاجایی که برای مثال در شناسایی از روی بال پرنده باید رنگ، پچ یا پنجره بالی، پرایمری یا شــــاهپرهـــا، خطوط روی بال‌ها (عمودی، افقی، نیم دایره و اریــب، راه راه) و رنگ آنها را در نظر گرفت، این فقط در حالتی است که پرنده نشسته باشد. برای این موارد می‌توان سنگ‌چشم‌ها و چکاوک‌ها را مثال زد. در حالت بال باز هم شرایطی وجود دارد که می‌تواند در شناسایی به ما کمک کند مانند طرح و‌اندازه بال، پهن، دراز، کوتاه یا باریک بودن بال‌ها. برای شناسایی سنقرها، عقاب‌ها و کاکایی‌ها در‌پرواز توجه به کلیدهای مربوط به بال کاربرد زیادی دارد. برای مثال برای شناسایی برخی از‌شکاری‌ها در پرواز باید به خطوط زیر بال، روشنی یا تیر‌گی سرشانه یا خمیدگی بال‌ها، تعداد شاهپرها و رنگ آنها توجه به خطوط زیر بال، نوار حاشیه بال، نوک شاه‌پرها، رنگ شاه‌پرها، خطوط پایه شاه‌پرها یا عدم خط‌‌دار بودن، تفاوت بلندی و‌کوتاهی انگشت‌ها توجه کرد، چون اینها هرکدام در پرندگان متفاوت هستند. ما می‌توانیم با تفکیک هرکدام از‌ کلید های شناسایی پرندگان را تا حدودی به خوبی انجام دهیم. این مواردی که در سطور بالا به آنها پرداختیم در شناسایی هنگام پرواز زیاد کاربرد دارد.یکی دیگر از موارد شناسایی، دم پرنده است و شکل آن که مانند بال پرنده می‌تواند به ما در شناسایی پرندگان کمک کند، دم گرد، بلند، باریک، پهن، کوچک، دوشاخه و …دم گرد، مانند سسک هــــای تالابی و نیــــزار و دم‌چتری، دم کوتاه مانند چکاوک درختی، دم بلند مثل دم‌جنبانک‌ها و پیپت‌ها، دم پهن مانند سارگپه جنگلی، دم مثلثی شکل مثل کرکس‌ها، دم دوشاخه مانند برخی از پرستوهای دریایی و گلاریول‌ها. این چند مثال راجع به شکل کلی دم پرنده بود. حالا اگر بخواهیم طرح دم‌ها را در نظر بگیریم باید به غیر از مواردی که اشاره کردیم، به‌رنگ دم و طرح‌های زیر دم و روی دم پرنده نیز توجه کنیم. در دم پرندگان مشخصه‌هایی وجود دارد که می‌تواند شناسایی را برای ما راحت‌تر کند. از چکچک‌ها در پرندگان کوچک گرفته تا سارگپه‌ها در پرندگان بزرگ جثه.رنگ حاشیه دم و نوار انتهای آن و همین‌طور خطوط عرضی بر روی دم نیز می‌تواند از کلیدهای شناسایی برای ما محسوب شود. پوشپرهای زیر دم و روی دم یا دمگاه پرنده و رنگ و‌اندازه آنها نیز در شناسایی پرندگان نقش دارند. در‌برخی پرندگان توجه به پوشپرهای زیر دم و‌خالدار بودن یا عدم خال بر روی پوشپرها می تواند برای شناسایی به ما کمک کند. یکی از تفاوت‌های مهم در بلبل معمولی و بلبل خالدار توجه به همین پوشپرهای زیر دم آنهاست.توجه به جزییات بال پرندگان نیز در صورتی که برای مثال از پرنده عکس گرفته‌ایم یا تصویر آن را در اختیار داریم می‌تواند شناسایی را ساده‌تر کند.

یکی دیگر از کلید های شناسایی پرندگان ، فرم کلی بدن آنهاست. در این حالت شاید اندازه پرنده، دوکی شکل بودن، کشیدگی، چاقی یا لاغری آنها می‌تواند شناخت کلی از پرنده را برای ما نمایان کند. برای مثال ما گاهی مبنای شناسایی یک پرنده را بر‌اساس پرنده‌هایی که زیاد دیده‌ایم و از آنها شناخت داریم، قرار می‌دهیم. به این ترتیب برای مقایسه پرندگانی که دارای جثه متوسط هستند کبوتر یا کلاغ و برای پرندگان کوچک و گنجشک سانان، گنجشک خانگی و همچنین برای پرندگان آبزی و کنار آبزی می‌توانیم اردک سرسبز و کاکایی سرسیاه را مبنای شناسایی قرار دهیم. برخی پرندگان را با یک‌بار دیدن می‌توانیم برای همیشه در ذهن خود ثبت کنیم. با‌توجه به شکل ظاهری و رنگ منحصر به فرد یک پرنده آن را با هیچ‌گونه دیگری اشتباه نمی‌گیریم، برای مثال زاغی را چون رنگ خاص سیاه و سفید و دم دراز و منقار بلند دارد و در بین پرندگان ایران این نوع رنگ کم نظیر است و فقط همین گونه را با این مشخصات کلی داریم آن را با هیچ گونه دیگری اشتباه نمی‌گیریم و همچنین پری‌شاهرخ را که رنگ و فرم زرد و سبز خاصی دارد یا برای مثال طوطی که در بین پرندگان ایران فقط آنها هستند که رنگ سبز دارند و‌به‌طور تقریبی برای همه ما شناخته شده اند. کلیدهای مربوط به چشم پرنده را هم می‌توانیم برای شناسایی برخی از پرندگان به کار ببریم، مثل رنگ چشم پرنده، خطوط اطراف چشم مانند ابرو، حلقه دور چشم، خط چشم یا فاصله چشم تا منقار. تفاوت رنگ چشم برخی پرندگان در شناخت آنها موثر است. برای مثال رنگ چشم در قوشر ها زرد و قرمز و‌در‌شاهین ها سیاه است. با شناخت این کلید کوچک می‌توانیم به راحتی خانواده این پرندگان را از‌هم تشخیص بدهیم.یکی دیگر از کلیدهای شناخت پرندگان فرم و شکل پاست. اندازه ساق یا‌ناخن ها، کلفتی یا باریکی، پردار بودن یا بدون پر، انگشت‌های دارای پرده و رنگ پا در شناسایی پرندگان نـــقــــش دارد، مانند رنگ زرد، سبز، صورتی یا نارنجی، قرمز، ســــیـــــاه و حتــی قهوه‌ای که در آبچلیک‌ها و پی‌پت‌ها و سسک‌ها کلیـــــد مناسبـــــی بــــرای شناخت آنهاست.یکی دیگر از کلید های شناسایی پرندگان نوک آنهاست که بررسی آن در‌شناسایی پرندگان زیاد کاربرد دارد. وقتی در مورد نـــوک خمیده صحبت می‌کنیم اولین پرنده‌ای که به ذهنمان می‌آید عقاب است و بعد از آن طوطی. مـــــا حـــتـــی در فرهنگ عامیانه خود نیز به کسانی که بینی بزرگ و خمیده‌ای دارند، بینی یا دماغ عقابی می‌گوییم.شناسایی پرنده بر اساس نوک، بیشتر در‌مراحلی به کار می‌رود که شناسایی آن از روی جثه یا کلیدهای دیگر امکان‌پذیر نباشد. زمانی که می‌دانیم پرنده در کدام خانواده قرار دارد‌ وقتی که براساس کلیدهای دیگر برای شناسایی پرنده به‌نتیجه نرسیده‌ایم می‌توانیم از این کلید برای شناسایی استفاده کنیم. در این صورت باید چه مواردی را در نظر بگیریم که شناسایی بهتر صورت بگیرد؟ دقت در اندازه نوک پرنده، کوتاه یا بلند، باریک یا کلفت، خمیده یا مخروطی شکل بودن و‌رنگ نوک می‌تواند ما را در شناخت بهتر پرنده کمک کند. مانند رنگ نوک توکای سیاه و برخی از سسک‌ها یا نوک آبچلیک‌ها و کاکایی‌ها. شاید با خواندن و دیدن کلیدهای شناسایی پرندگان در ابتدا دچار سردرگمی شویم و به خودمان بگوییم که چقدر سخت و پیچیده است، اما با چند بار دیدن پرندگان در طبیعت و دقت به رفتار و حالات پرندگان اصلا نیازی نیست همه کلیدها با هم به‌کار ببریم . ما به طور کاملا آگاهانه می‌توانیم توصیف کلی از پرنده داشته باشیم، آن را در ذهن متصور سازیم، حتی بر روی کاغذ تصویر پرنده را نقاشی کنیم.برای شناخت کلی یک پرنده اصلا نیاز نیست همه کلیدها را با هم به کار ببریم، مانند حروف الفبا که نیاز نداریم برای نوشتن یک متن تک‌تک حروف را دوباره از اول بررسی کنیم تا بتوانیم با آنها کلمه و‌جمله‌ای بسازیم و بنویسم. کلیدهای شناسایی پرندگان نیز چنین حالتی دارند، آنها با تمرین کردن در ذهن ما شکل می‌گیرند و تنها نیاز به ارائه دارند. فقط در مواردی که شناسایی کمی پیچیده می‌شود می‌توانیم به این جزییات توجه کنیم.شناسایی پرندگان با دانستن این کلیدها به تنهایی ممکن نمی‌شود گرچه به راحتی بسیاری از گونه‌ها را از هم تشخیص می‌دهیم و می‌توانیم در دسته‌بندی راسته یا خانواده مربوطه قرار دهیم. علاوه بر همه اینها و در زمانی که شناسایی یک پرنده مشکل می‌شود، باید شناخت کلی از رفتار و تغییرات فصلی و سنی که در رنگ و طرح پرهای پرندگان ایجاد می‌شود و همچنین زیستگاه پرندگان نیز داشته باشیم. ما باید پرندگان را در طبیعت به طور مرتب ببینیم و‌آنها را مورد بررسی قرار دهیم. دنیای پرنـــدگان دنیـــای شگفت‌انگیزی اســت و‌مشــاهـــده و شناخت پـــرنـــدگــــان آن را زیباتـــر و‌جذاب‌تر‌می‌کند.